Probleem of kans?

PPWR – Problem of Possibility?

[Bronnen: Verpact en Vakblad voedingsindustrie]

De langverwachte PPWR, Packaging and Packaging Waste Regulation (in het Nederlands: Verordening voor Verpakkingen en Verpakkingsafval), is op 22 januari officieel gepubliceerd. Hiermee worden aanzienlijke stappen gezet naar de verdere verduurzaming van de verpakkingsketen. De officiële ingangsdatum van de PPWR is woensdag 12 februari 2025.  Alle maatregelen die niet met een afwijkende datum zijn vermeld, gaan 18 maanden later in, dus op 12 augustus 2026.

De PPWR stelt maatregelen die de hele verpakkingsketen raken. Producenten, importeurs, maar ook alle andere schakels in de keten zullen effecten merken van de nieuwe wet. De nieuwe regels zijn nog niet 100% vastgelegd. Men verwacht tot en met 2029 zeker 30 aanvullende documenten met daarin nader uitgewerkte wettelijk vereisten.

Een uitdaging is het in ieder geval. Producenten worden verplicht om verpakkingen zo te ontwerpen dat deze eenvoudig herbruikbaar en recyclebaar zijn. Dit geldt met name voor kunststof verpakkingen, waar gerecycled materiaal een steeds grotere rol moet spelen. Sinds 2021 worden lidstaten financieel aangespoord om kunststof verpakkingsafval te verminderen, wat voortvloeit uit de Europese strategie voor kunststoffen in een circulaire economie. Werd voorheen veelal de keuze voor “dunner” ingegeven door de lagere kosten van lichter materiaal, wordt nu de motivatie voor de keuze nog belangrijker.

Een dieptrekfolie van 700my terugbrengen naar 630 betekent een materiaal-reductie van 10%. Los van de vraag of mallen geschikt zijn voor dunner materiaal, ook de machine-afstelling moet anders. En als die besparing echter tot gevolg heeft dat de uitval door transportschade toeneemt, dan is de besparing opeens geen besparing.

Het palet doorlopend van zakje, bakje, folie, sleeve en doosje, dan kom je opgeteld zomaar aan een fors gewicht aan verpakkingsmateriaal. De keuze voor een bepaalde verpakking is ooit gemaakt. Na lang en zorgvuldig testen was de conclusie voor materiaal A in dikte B gerechtvaardigd. De motivatie was de combinatie van uitstraling, stevigheid en kosten. Met de PPWR als uitgangspunt moet die selectie soms opnieuw worden gedaan, want de motivatie van de keuze moet aantoonbaar én aantoonbaar goed zijn.

Misschien is het juist wel een mooi moment om dit soort zaken tegen het licht te houden: “het móét nu”. Misschien zijn er inmiddels wel nieuwe materialen op de markt die voldoen, of kan uw machine dat met een overzienbare modificatie of bijstelling nu wel aan.

De praktijk toonde afgelopen jaren dat omschakeling naar mono-materiaal niet altijd zomaar lukt, maar gewichtsreductie is eigenlijk altijd wel haalbaar. En 10% is dan al een forse besparing. Die 10% lichtere folie werkt door in de dozen, die ook iets lichter kunnen, de transporteur krijgt minder kilo’s, dus verstookt ook minder brandstof. Het aspect materiaalkosten is nu wellicht niet het eerste selectiecriterium, maar juist de doorwerking van maatregelen in het begin van het (verpakkings-)proces bieden weer nieuwe kansen. Zelfs de keuze voor een kleur of juist geen kleur of aanpassing van de bedrukking kan al een stap zijn in verbetering van verpakkingsproces en dus “Waste” van verpakkingsmateriaal of food voorkomen.

Delmo zal, als uw verpakkingsleverancier, u graag helpen met het selectietraject, de specificaties en de herkomstverklaringen en u uiteraard informeren over nieuwe materiaaltrends. Zo is elk probleem steeds weer een kans en een mogelijkheid.